Baby Dolfijn Robin  

Introductie 

Naast Ula is er nog een jong zeezoogdier in Loro Parque. Namelijk babydolfijn Robin. Robin is eigenlijk al iets ouder dan Ula, maar het duurde langer voor zijn geboorte officieel bekend werd gemaakt. Ik mocht daarom tot nu toe nog niet openbaar over hem schrijven of mijn foto's posten. Inmiddels heeft Robin zelfs zijn eigen filmpje op het grote scherm tijdens de dolfijnenshow, net als Ula in de orkashow! Robin leert nog sneller dan Ula en kan al ontzettend veel. Hij doet mee aan shows en presentaties en groeit daarbij ontzettend hard. Iedere keer als je hem ziet is hij bijna onherkenbaar vergeleken met de vorige keer! In dit artikel ga ik je wat meer vertellen over Robin en vergelijken we zijn groei en training met Ula en Ilse.

De groep dolfijnen in Loro Parque bestaat naast Robin uit Paco, Ruffles, Pacina, Luna, Clara, Cesar, Achille, Ullise en Ilse. Loro Parque opende haar dolfinarium op 24 september 1987. Het park was toen vooral nog bekend om haar papegaaien en de shows die met deze dieren werden gegeven. Uiteindelijk ging het park meer soorten houden en ontwikkelde het zich tot een waar dierenpark. Tijdens de opening leefde er zes dolfijnen uit Florida in het dolfijnenbassin. Dit waren Baron, Crystal, Sanibel, Paco, Ruffles en Pacina. De dieren arriveerden in Juni 1987 in Loro Parque. Paco, Ruffles en Pacina leven vandaag nog steeds in het park. Luna, Clara en Ilse zijn allemaal nakomelingen van de originele groep dieren. Ullise en Achille kwamen samen uit Oltremare als deel van een uitwisseling (Joan, één van de mannetjes geboren in Loro Parque ging terug naar Oltremare).

In de beginjaren van Loro Parque's dolfinarium werden er veel jongen geboren. In die tijd had Loro Parque een van de meest succesvolle fokgroepen van Europa. Tegenwoordig worden er niet vaak meer jonge dolfijnen geboren in Loro Parque, hier zitten meestal meerdere jaren tussen. De laatste keer was in 2011 toen Ilse werd geboren. Dit is met name om overschot van dieren te voorkomen. Zoals bij veel soorten dieren in dierenparken zijn mannetjes namelijk moeilijker te plaatsen. Ook is de groep in Loro Parque al jaren vrij stabiel en zijn de dieren wat gevoeliger voor veranderingen. Dit is voor veel parken een reden om de fok van dolfijnen voor een langere periode of zelfs volledig stop te zetten of een mannengroep te houden. Loro Parque wil de dieren hun natuurlijke gedrag zoals het krijgen en grootbrengen van jongen echter niet onthouden. Daarom kijken zij zorgvuldig naar de beste matches en laten zij de dieren toch jongen krijgen, maar met mate.

                                    Hoe gaat het nu met Robin?
Robin is inmiddels al ver in zijn training en doet mee met de shows. Hij is nog duidelijk kleiner dan de andere dolfijnen en heeft nog de echte 'baby' uitstraling, maar hij is al groot en stevig vergeleken met zijn eerste levensfase. Je ziet hem ook steeds meer de vormen en kenmerken krijgen die je bij volwassen dolfijnen ook ziet. Jonge dolfijnen zijn vaak nog erg uit proportie en licht gekleurd, Robin krijgt al echt een 'volwassen' gezicht en kleurt steeds meer bij. Hij zwemt nog veel bij zijn moeder, maar gaat ook al zelf op onderzoek uit en is vrij koppig met een eigen willetje. Vooral als het om training gaat. Hij is ook erg nieuwsgierig en je ziet hem vaak dicht bij de bassinrand spyhoppen om te kijken wat er allemaal gebeurt in zijn omgeving. Als het intussen drukker is rond het bassin doet hij dit wel in de veilige nabijheid van zijn moeder Luna. Luna werd zelf in Loro Parque geboren op 29 oktober 1997. Robin is haar eerste jong. De vader van Robin is het mannetje Paco, één van de dieren uit de originele eerste groep die naar Loro Parque kwam.

 
                                               Training

Robin heeft een vaste trainer genaamd Dennis die erg veel ervaring heeft met het trainen van jonge dieren. Je ziet dit duo dan ook altijd samen in de shows en trainingen. Inmiddels heeft Robin zelfs een eigen segment op het grote scherm waarbij aandacht wordt besteed aan zijn geboorte en training. Vaak zie je hem meedoen bij groepsgedragingen zoals sprongen en slide-outs. Later verplaatsen Robin en Dennis zich naar de zijkant van het showbassin waar hij verder getraind wordt. De basis training zoals het stationeren aan de hand, volgen van de target en de medsiche training (zoals het aangeven van de staart) kan Robin allemaal al. Hij kan zelfs al verschillende showdedragingen zoals verschillende sprongen, water spugen, zwaaien en ook de slide-out en over het podium glijden heeft Robin al geleerd. Dit is echt heel knap en al heel uitgebreid voor zo'n jong diertje. Je ziet echt goed dat Dennis veel ervaring heeft met jonge dieren door de vooruitang die hij boekt met Robin en het geduld dat hij heeft tijdens de trainingen. Ook de aandacht die Robin voor hem heeft is duidelijk zichtbaar. Het is niet altijd makkelijk voor jonge dieren om hun aandacht bij een trainer en training te houden. Ze raken sneller afgeleid door andere dingen. Hier heeft de koppige Robin ook regelmatig last van. Met name later op de dag kan hij ineens wegzwemmen als hij een interessant geluid hoort of om een andere reden even geen zin meer heeft! Wanneer hij met Dennis traint zie je hem echter heel aandachtig kijken en is hij heel alert.

Één van de nieuwste en meest indrukwekkende gedragingen is de salto van Robin. Deze kan hij inmiddels zowel voor als achterover! Dit is altijd een zeer belangrijke stap na het leren van springen met de target als hulpmiddel. Eerst wordt de salto onderwater geoefend door het volgen van de target en later wordt gevraagd of het dier dezelfde gedraging ook bovenwater wil uitvoeren. Momenteel wordt er hard gewerkt door zowel Robin als Dennis om deze sprong te perfectioneren. Dit kun je ook vaak zien tijdens de show en het is heel interessant om te zien hoe zo'n jong dier getraind wordt en geleerd wordt een bepaalde sprong uit te voeren.

Wanneer je Robin vergelijkt met Ilse, die na Robin de jongste dolfijn is zijn er grote verschillen. Robin heeft een heel ander karakter. Ilse was wat rustiger en afwachtender toen ze die leeftijd had. Ook was ze meer mensgericht dan Robin, die zich veel sneller laat afleiden door van alles en nog wat. Ook merk je dat hoe voller zijn buikje wordt, hoe minder zin hij krijgt om op te letten. Hij wordt dan een stuk slordiger. Toch doet hij al veel meer dan Ilse op deze leeftijd als het aan gedragingen ligt. Ilse kon op deze leeftijd alleen nog de standaard sprong en deed verder nog alles samen met haar moeder. Robin heeft al veel meer gedragingen die hij zelfstandig uitvoert. Het glijden over het podium is al echt zijn eigen segment in de show. Hierbij komt hij met hoge snelheid uit het water op de slide-out en glijdt over het podium om vervolgens aan de andere kant weer terug in het water te duiken. 

Deze verschillen kunnen een aantal factoren hebben. Karakter speelt hierbij uiteraard een grote rol, maar ook de klik tussen trainer en dier en de intensiviteit van de training. Ook is er een goede vergelijking te maken tussen Ula en Robin. Deze dieren zijn allebei ongeveer even oud en doorgaan dezelfde fase. De verzorging en training van deze twee dieren is vrijwel hetzelfde, met dezelfde stappen. Het zijn uiteraard beide zeezoogdieren uit de dolfijnenfamilie. Het zeezoogdieren team van Loro Parque deelt ook alle informatie onder de verschillende afdelingen (zeeleeuwen, dolfijnen en orka's). Zo loopt een dolfijnentrainer soms een hele dag mee met de orka trainers en andersom om de werkwijze daar te zien en informatie/kennis te delen.  Uiteraard zijn Robin en Ula wel heel verschillend. Robin is vanaf het begin door zijn moeder opgevoed zonder complicaties en zonder dat de trainers hebben moeten ingrijpen. Hierdoor heeft Robin in één jaar wel al veel meer geleerd dan Ula. Hij heeft als het ware een voorsprong op haar omdat hij altijd al met de andere dieren heeft kunnen omgaan terwijl Ula een herintegratie onderging. Beide zijn echter hele slimme dieren die snel en graag leren.  Wat opvallend is qua training is dat ze allebei moeite hebben met dezelfde dingen. Beide dieren hebben wat moeite met het uit het water komen op de slide-out en ook daar blijven. Robin komt er een beetje zijwaarts op en vindt het moeilijk om zijn staart omhoog te doen en zijn balans te houden. Bij één van de shows viel hij zelfs per ongeluk terug het water in wat er heel komisch uit zag!

                    Robin heeft moeite met de slide-out en valt per ongeluk terug in het water tijdens de finale!

     Conclusie

Robin groeit hard en gaat als een speer wanneer het om training gaat. Ik denk dat hij het meeste kan op deze leeftijd van alle dolfijnen die ik heb gevolgd vanaf hun geboorte. De band met zijn vaste trainer Dennis is opvallend en indrukwekkend. In de nabije toekomst zal Robin nog verder getraind worden tot het volledig mee doet met shows, trainingen en andere sessies. Ook is het belangrijk dat hij zijn plek in de groep goed kan vinden als jong mannetje en dat zijn natuurlijke gedrag en groei worden gestimuleerd. Momenteel wordt Robin ook getraind voor waterwerk. Dit zijn gedragingen waarbij de trainer in het water is samen met de dolfijn.

Het zien opgroeien van een zeezoogdier is altijd een heel mooi proces. Als je vaker in hetzelfde park komt ga je de dieren dan echt kennen door de jaren heen. Vooral als ze nog jong zijn zie je bij ieder bezoek wat het dier heeft bijgeleerd en hoe hij/zij is gegroeid. Als je dit uiteindelijk al jaren doet zie je later zelfs hoe dat dier dan een eigen jong krijgt. Dit gebeurt nu met de eerste jongen die ik jaren geleden van zo dichtbij heb gevolgd en is echt heel mooi om te zien! Je voelt je dan zelfs als bezoeker heel dicht bij zo'n dier en zijn/haar groeiproces. Ik heb door de jaren heen als bezoeker al hele leuke momenten mogen meemaken en vastleggen. Het eerste visje van Luna, de eerste sprong van Darwin etc. Ook de reacties van de trainers daarop is echt leuk. Omdat dolfijnen vrij oud worden kun je een dier zo vanaf zijn geboorte nog jaren volgen of zelfs tegenkomen in andere parken na een verhuizing. Het heeft iets aparts om ze vanaf dag één te volgen, als ze nog zo jong, klein en kwetsbaar zijn en ze dan uit te zien groeien tot de enorme en prachtige dieren die zo'n 2 tot 4 meter kunnen worden en tot wel 600 kilo kunnen wegen! Uiteindelijk krijgen ze dan hun eigen jongen en zetten ze de generaties en en het behoud van de soort voort. Één van de orka trainers uit Loro Parque heeft met de orka Kasatka in Seaworld gewerkt, daarna met haar dochter Takara op een andere locatie en werkt nu met Kohana, de dochter van Takara én Adán, de zoon van Kohana en dus het kleinkind van Takara en achterkleinkind van Kasatka. Hij werkt dus al met zoveel generaties van één moederdier. Ongelofelijk! Voor mij is het absoluut een van de mooiste dingen aan het bezoeken van dierenparken; De dieren hebben een naam, een karakter, een familie en een geschiedenis die je kunt volgen, dit maakt je bewuster en ook sneller geneigd om iets te geven om deze dieren en ze te willen beschermen. Dat is één van de grootste krachten van dierenparken wat mij betreft!