Bruinvissen van het Dolfinarium

Inleiding 

Ik heb al eens eerder over de bruinvissen in het Dolfinarium geschreven. Het is echter tijd voor een update. Inmiddels zijn er veel meer dieren in de Bruinvisbaai en is er zelfs een geboorte geweest. Vandaag neem ik jullie dus opnieuw mee naar Bruinvisbaai! Bruinvissen in zijn kleine zeezoogdieren. Ze zijn een aparte orde losstaand van de dolfijnen en de walvissen. Bruinvissen onderscheiden zich door de vorm van de tanden; Deze zijn spatelvormig in plaats van kegelvormig. Ook hebben bruinvissen geen puntige snuit en zijn alle soorten vrij klein voor een zeezoogdier (maximaal 2,7 meter lang). In de Noord en Waddenzee leven naar schatting zo'n 50.000 tot 60.000 van deze kleine fascinerende zeezoogdieren. In gevangenschap zijn bruinvissen erg zeldzaam. De enige plekken waar de dieren worden gehouden zijn in Denemarken, Nederland en Japan. Deze dieren verblijven allemaal in permanente opvang. Dit wil zeggen dat deze dieren ooit zijn opgevangen en door een bepaalde reden niet meer kunnen worden uitgezet in het wild. Er zijn dan twee opties mogelijk: Euthanasie of permanente opvang. Het Dolfinarium in Harderwijk is één van deze permanente opvangplekken. De dieren in Harderwijk zijn allemaal opgevangen door SOS Dolfijn. Het opvangcentrum van SOS Dolfijn bevindt zich eveneens in Harderwijk op het terrein van het Dolfinarium.

De bruinvissen die in gevangenschap leven zijn echte ambassadeurs voor hun wilde soortgenoten! Dankzij het houden van deze dieren kunnen we heel veel over ze leren! Er zijn al talloze onderzoeken gedaan met de bruinvissen in het Dolfinarium en bovendien krijgen mensen de kans deze dieren van heel dichtbij te kunnen zien.

De Bruinvissen in het Dolfinarium

Alle bruinvissen in het Dolfinarium hebben een eigen verleden met een reden waarom ze niet meer zijn uitgezet in het wild. Vandaag leer je de dieren kennen en bij je volgende bezoek aan het Dolfinarium kun je ze waarschijnlijk allemaal uit elkaar houden! Het volgen van individuele dieren is een ontzettend leuke bijkomstigheid tijdens het bezoeken van dierenparken. Er leven momenteel twee mannetjes en drie vrouwtjes in het zeezoogdierenpark. Maak kennis met:

                         Daan

Daan strandde op 19 januari 1998 als een zeer jonge bruinvis waarna SOS Dolfijn te hulp schoot om hem te redden en rehabiliteren. Omdat Daan zo ontzettend jong was heeft hij nooit leren jagen of overleven in het wild. Dit betekende dat Daan in permanente opvang moest blijven. Vamwege de beperkte ruimte in het opvangcentrum verhuisde hij Iedere zomer samen met bruinvis Jordi naar Deltapark Neeltje Jans en iedere winter verbleven de twee dan weer in het opvangcentrum. Toen de bruinvisbaai beschikbaar werd was dit uiteraard niet meer nodig. Daan is één van de eerste bruinvissen die langdurig in gevangenschap werd gehouden en men heeft dankzij Daan heel veel kunnen leren over de soort. Er zijn talloze studies en onderzoeken met hem verricht. Hij is makkelijk te herkennen aan zijn lichte kleur. De witte kleur op zijn flanken komt tot vrij hoog op het lichaam en in plaats van een lange streep van de mond naar de borstvinnen heeft hij alleen een dun en kort streepje bij zijn mondhoeken. Hij heeft kleine vriendelijke oogjes die altijd een beetje dichtgeknepen lijken. Daan is een rustig en vriendelijk dier dat erg gesteld is op mensen.

                                Jordi

Jordi strandde op 14 maart 2001. Net als Daan was Jordi een klein kalfje toen hij in nood werd gevonden. Hierdoor heeft Jordi nooit de opleiding van zijn moeder gehad om te overleven in het wild. Jordi verbleef net als Daan gedeeltelijk in SOS Dolfijn en gedeeltelijk in een buitenverblijf van Deltapark Neeltje Jans tot de dieren in het Dolfinarium een eigen permanent verblijf kregen. Jordi is altijd vrij klein gebleven, wat één van zijn voornaamste kenmerken is. Verder is Jordi een erg donker dier met een heel groot contrast tussen de witte buikzijde en de donkere rugzijde. Hij heeft een duidelijk donker-omrande bek en een zeer brede duidelijke lijn van zijn mondhoeken naar zijn rugvin lopen. Voor zijn ogen is een witte veeg zichtbaar. Jordi is een actief en eigenwijs diertje dat af en toe kampt met zijn gezondheid.

                         Agnes

Agnes strandde op 2 maart 2006. Ze was een jonge bruinvis en had bovendien duidelijke littekens op haar hoofd die wijzen op verstrikking in een visnet. Door deze verstrikking is ze aan één oog blind geworden. Dit geeft haar een enorm nadeel wanneer het aankomt op jagen of vluchten voor vijanden. Ze is daarom niet meer uitgezet in het wild. Agnes is een middelgrote vrouwtjesbruinvis met een vrij egaal grijs lichaam. Ze heeft kleine oogjes met over de lengte van haar  rechteroog een duidelijk litteken. Er lopen verschillende dunne lijntjes van haar wang naar haar borstvin. Agnes is een rustig dier wat deels met haar blindheid te maken heeft. Ze houdt graag dingen in de gaten zoals vogels die aan de bassinrand komen zitten of mensen die zich verzamelen rond de bruinvisbaai.

                         Siepy

Siepy strandde op 22 augustus 2007. Ze was op dat moment nog maar een paar maanden oud.  Siepy is dus nog een erg jonge bruinvis. Dit is dan ook de reden dat ze niet meer is uitgezet na haar rehabilitatieproces bij SOS Dolfijn. Ook Siepy heeft haar permanente thuis gevonden in de bruinvisbaai. Ze is leergierig, maar nog een beetje verlegen. Sinds ze in de bruinvisbaai verblijft wordt ze wel steeds nieuwsgieriger en ook haar eetlust is toegenomen. Ze zwemt veel achter Agnes en Amber aan, dit zijn de enige andere twee vrouwtjes in bruinvisbaai. Ze is te herkennen aan haar egale grijze (en soms in de zon een beetje bruinige/beige) kleur en de littekens op haar snuit. Haar ogen zijn klein en lijken vaak wat dichtgeknepen zoals bij Daan.

                              Amber

Amber strandde op 4 januari 2007. De meeste gestrande bruinvissen zijn nog kalfjes of zeer jonge dieren. Amber was echter al een volwassen dier. Ze was daarbij ook ernstig vermagerd. Eenmaal in het opvangcentrum aangekomen bleek waarom: de tanden in de onderkaak van Amber zijn zo versleten dat ze helemaal plat zijn. Dit maakt het bijna onmogelijk voor haar om nog vis te vangen. Dit is dan ook de reden dat ze niet meer is uitgezet in het wild. Amber is een zeer groot en donker dier. Ze is waarschijnlijk al aardig op leeftijd vanwege de staat waarin haar gebit is. Het slijten van tanden gaat bij cetacea namelijk met de leeftijd. Amber is een rustig en nuchter dier dat minder sociaal is naar mensen dan de overige dieren. Ook het trainen gaat iets moeizamer. Daarbij is ze niet zo speels als de andere bruinvissen die natuurlijk een stuk jonger zijn en beter gewend zijn aan mensen. Amber is verder te herkennen aan haar donkere kin met een wit puntje.

                         Ellen

Bruinvis Ellen spoelde aan bij Domburg op 3 maart 2007. Ellen was bij stranding al twee jaar oud. Dit is ongebruikelijk, aangezien de meeste dieren die niet direct gewond stranden heel erg jong zijn. Later bleek dat Ellen hartproblemen heeft. Dit is een verklaring voor haar stranding en slechte gezondheid toen ze gevonden werd. Deze hartproblemen zijn aangeboren, dit betekent dat ze permanent medicatie nodig heeft. Omdat dit in het wild onmogelijk is werd er besloten om Ellen in de Bruinvisbaai te plaatsen. Hier leeft ze sindsdien samen met met de andere bruinvissen zodat ze toch nog een goede kwaliteit van leven heeft en haar natuurlijke gedrag kan uiten. Ellen is een vriendelijke en kalme bruinvis. Ze is goed te herkennen aan haar donkere rug met een duidelijk verschil tussen rug en buik. Haar kin is ook donker waardoor het lijkt of ze 'lippenstift' op heeft. Qua uiterlijk heeft ze veel weg van Jordi. 

                   Bram

Bruinvis Bram strandde op 20 februari 2008 in Sint-Philipsland. Bram heeft een behoorlijke tijd op het strand gelegen en is daardoor behoorlijk aangepikt door meeuwen. Er wordt zelfs vermoed dat er een vos aan Bram heeft gevreten terwijl hij gestrand was. Toen Bram werd gevonden door wandelaars belden zij naar SOS Dolfijn dat er "een orka op het strand lag". Er werd even raar opgekeken bij SOS Dolfijn en ondanks de kleine mogelijkheid dat het om een orka ging hebben we toch maar de grote stretcher meegenomen. Bij aankomst bleek echter snel dat het ging om een jonge bruinvis. Bram was in zeer slechte staat bij aankomst en bleek een echte vechter. Hij had verwondingen, was te jong om alleen te kunnen overleven en bleek later ook nog hartproblemen te hebben. Deze heeft hij allemaal doorstaan en overleefd.Door zijn leeftijd en slechte gezondheid is besloten om Bram in permanente opvang te houden. Hier kan hij goed in de gaten worden gehouden en worden voorzien van medicatie. Bram is een hele lieve en goedaardige bruinvis met een nieuwsgierig karakter.

                   Michael

Bruinvis Michael strandde in 2009  als zeer jong bruinvisje van hooguit 2 maanden oud. Michael was nog zo jong, dat hij de eerste anderhalve maand vispap te eten kreeg. Bruinvissen die zo jong stranden hebben nog niet geleerd hoe ze moeten jagen en overleven in het wild. Uitzetten was hierdoor helaas geen optie voor Michael. Michael werd in de Bruinvisbaai geplaatst waar hij het meteen goed kon vinden met bruinvis Kwin. De twee zijn ongeveer even oud en zwemmen veel samen. Vaak zijn ze zelfs onafscheidelijk wat ontzettend schattig is om te zien. Michael is te herkennen aan de dunne, kromme lijnen die van zijn mondhoek naar zijn borstvinnen lopen. Ook heeft hij kleine, zwarte kraaloogjes.

                   Kwin

Kwin is de enige bruinvis in de Bruinvisbaai die niet is gestrand en gered door SOS Dolfijn. Kwin werd op  7 mei 200 geboren. Dit was de tweede succesvolle geboorte van een bruinvis in een dierenpark in de hele wereld! Haar moeder is Amber en haar vader Jordi. Kwin is vernoemd naar de eerste bruinvis die ooit door  het Dolfinarium is opgevangen  genaamd "Kwinkwanker". Dit is een ongelofelijk bijzondere gebeurtenis die nog maar één keer eerder is gebeurd in het Deense aquarium Fjord&Baelt Center. Daar werd in 2007 ook een vrouwtje geboren genaamd Frigg-Amanda. Zowel Kwin als Frigg-Amanda zijn zeer belangrijk om te leren over de dracht, geboorte en het grootbrengen van een jonge bruinvis en dit zo toe te kunnen passen op dieren die onze hulp nodig hebben! Kwin is inmiddels al een echte persoonlijkheid en zeer gesteld op haar trainers en verzorgers. Ze is ook erg nieuwsgierig en interactief naar bezoekers. Kwin is makkelijk te herkennen aangezien ze de grootste en dikste bruinvis van het verblijf is. Hoewel ze net zo oud is als Michael is ze wel twee keer zo groot!