Dolfijnenlagoon in Nurnberg!

Inleiding 

Het heeft jaren geduurd, maar eindelijk is het dan zo ver! Tiergarten Nurnberg in Duitsland heeft nu ook een dolfijnenlagoon. De plannen waren er al een hele tijd en de bouw verliep erg moeizaam, maar nu is het resultaat dan eindelijk daar. De Duitse dierentuin heeft de dolfijnendelta of lagune in Dolfinarium Harderwijk  als voorbeeld genomen bij het bouwen van deze "Delphin Lagoon". Het oude dolfinariumgebouw dient nu als achter de schermen gedeelte en winterkwartier.  Tiergarten Nurnberg is ook de plek waar Nynke, Anke en Naomi vandaan komen die in het kader van het fokprogramma naar het Dolfinarium verhuisden. Ook zijn Nemo en Nando, twee mannetjes uit het dolfijndomijn in Tiergarten Nurnberg geboren. De Delphin Lagoon in Nurnberg is ook het thuis van de oudste mannetjesdolfijn van Europa: Moby. 

Het delphinarium van Nurnberg werd gebouwd in 1971. Het was hiermee één van de eerdere Europese dolfinaria. De eerste dieren die naar het dolphinarium kwamen waren de tuimelaars Eva en Andrea vanuit Societe Biologique de Caraibes in Curacao, Marina en Calypso uit Spanje en de mannetjes Max, Moritz en Moby uit Zoo Duisburg.  Moby leeft nog steeds in het park. Eva is in 2009 overleden. Zij zijn de stamvader en moeder van vele dolfijnen in Europese dolfinaria. Moby is tevens de oudste mannetjesdolfijn van Europa. Tot en met nu leefden de tuimelaars van het park in het oude dolfinariumgebouw. Daar is nu verandering in gekomen dankzij de nieuwe dolfijnenlagoon. 

Geschiedenis en andere dieren

Tiergarten Nurnberg opende in 1912 op het terrein van de voormalige landententoonstelling uit 1906. De dierentuin wilde Tierpark Hagenbeck in Hamburg imiteren door natuurlijke omgevingen te maken voor de dieren in plaats van simpele traliekooien.  In 1934 moest de dierentuin wijken voor de aanleg van de Reichsparteitagsgelände. De dierentuin werd verplaatst naar een apart, heuvelachtig gebied met rood zand in de buurt van Schmausenbuck en werd bijna 70 hectare groot. In februari 1939 werd de oude dierentuin gesloten en in mei 1939 werd de nieuwe dierentuin geopend. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden veel gebouwen en verblijven vernietigd door luchtaanvallen. Pas in de jaren 1950 was alles weer opgebouwd. In 1971 opende het dolfinariumgebouw. Naast Zoo Duisburg was dit het enige dolfinarium in Duitsland. Aangezien Duisburg honderden kilometers ver weg lag werd dit park niet als concurrentie gezien. 

De originele groep tuimelaars waren Eva, Andrea, Calypso, Marina, Moby, Max, Moritz, Plusch en Plum. Twee jaar later overleden Max, Moritz, Plusch en Plum. In 1977 ontving het park een mannetje en vrouwtje uit Dinnes Rockport in Texas de Verenigde Staten. Dit waren de tuimelaars Lola en Mel. Beide dieren waren voorheen gestrand en kwamen naar Nurnberg voor permanente opvang. In datzelfde jaar ontving delphinarium Nurnberg zeven costerodolfijnen genaamd Inez, Rosita, Juan, Evita, Coca, Paco en Sabu. Deze soort is niet veel in gevangenschap gehouden. Drie van deze dieren verhuisden later naar Alwetterzoo Munster, waar Paco tot 2009 heeft geleefd. In 1978 overleed Calypso, één van de originele negen dieren. Door de jaren heen zijn er veel jongen geboren in Nurnberg, een groot aantal daarvan overleed echter snel. Enkele tuimelaars die in Nurnberg zijn geboren zijn Neike, Nemo, Nando, Naomi en Noah. Drie van deze dieren leven nu in het Dolfinarium in Harderwijk. Ook de vrouwtjes Anke en Nynke die nu in Harderwijk leven, komen oorspronkelijk uit Tiergarten Nurnberg. Naast tuimelaars worden er nog drie andere zeezoogdieren gehouden; de gewone zeehond, de Californische zeeleeuw en de lamantijn. Dit zijn echter niet de enige soorten waarvoor je kunt afreizen naar deze speciale dierentuin. Nurnberg is enorm soortenrijk en huisvest veel zeldzame diersoorten!

                        

Lagoon

Al toen het Dolfinarium in Harderwijk in 1997 de dolfijnendelta opende werd er in Nurnberg gedacht aan soortgelijke plannen. Dit plan ging uiteindelijk in de ijskast. In het oude dolfinariumgebouw, bestaande uit twee delen werden onder andere shows en presentaties gegeven. Ook werd er veelvuldig gewerkt met dolfijntherapie voor gehandicapte kinderen als project van de Universiteit van Würzburg . Het eerste gebouw diende vooral voor shows en publiek, het tweede gebouw werd voor onderzoek, therapie en fok gebruikt. Dit deel is niet toegankelijk voor het publiek. Er werden naast tuimelaars ook Californische zeeleeuwen gehouden. Rond het jaar 2000 werd gekeken hoe realistisch het was om een grote lagoon te realiseren. Het project werd bekend als "Lagoon 2000". Het project liep echter in alle stadia grote vertragingen op en werd eind 2004 omgedoopt tot simpelweg "Dolphin Lagoon". Vanaf het begin was er sterke kritiek op het project vanuit individuele dierenwelzijnsorganisaties, die (ondanks dat dit een verbetering zou zijn qua leefruimte en omgeving voor de dolfijnen) niets zagen in het plan en fel protesteerden.  Tijdens de bouw van de lagoon kwamen verschillende bouwgebreken aan het licht. Met name het zout water dat uit de bassins lekt, was een probleem. Dit bracht namelijk de omliggende bodem in gevaar. Na vele vertragingen en tegenslagen werd de lagoon dan uiteindelijk toch geopend in 2011! 

Ik heb er zelf een kijkje genomen en hoewel het een hele verbetering is voor de dolfijnen, was ik toch enigzins teleurgesteld. Aangezien ik dit project al jaren volg en wist dat de lagune uit Harderwijk als voorbeeld werd genomen had ik verwacht dat het een stuk meer zou lijken op de lagune in Harderwijk. De lagoon van Nurnberg is echter een stuk kleiner, grote betonnen randen zijn nog steeds zichtbaar en het lijkt meer op een natuurzwembad dan een echte lagoon. Al zal dit natuurlijk nog iets veranderen wanneer er meer begroeiing is. De dolfijnen hebben nu veel meer leefruimte en de kans om in de buitenlucht te zwemmen. De oude dolfinariumgebouwen worden ook nog steeds gebruikt, waardoor er nu een veel grotere oppervlakte is voor de dieren. Wat ik wel geweldig vind is de enorme onderwaterruimte van de lagoon. Hier kun je door een enorm hoge en grote glazen wand naar de dieren kijken. Ook is het bassin gedecoreerd met (nep) kelp en rotsen, de tuimelaars delen hun habitat met Californische zeeleeuwen. Het ligt absoluut niet in de buurt, maar goed te combineren met andere dierentuinen. Als je interesse hebt in unieke soorten, grote verblijven en zeezoogdieren is het absoluut de moeite waard!