Bruinvissen in Ecomare!

Inleiding 

Eerder schreef ik al over de bruinvissen in het Dolfinarium en de bruinvissen in Ecomare. Pas geleden heeft er een uitwisseling plaatsgevonden. Bruinvis José is teruggekeerd naar het Dolfinarium en in ruil daarvoor is bruinvis Berend naar Ecomare gekomen. Dit om te voorkomen dat bruinvissen Michael en José een jong verwekken in Ecomare. Michael is namelijk geslachtsrijp nu. Berend is een oude bekende van mij uit het opvangcentrum SOS Dolfijn! Deze moedige bruinvis heeft het erg zwaar gehad. Gelukkig mag hij nu genieten van permanente opvang in het bruinvissenverblijf van Ecomare. Ecomare is een centrum, museum, aquarium en opvangcentrum voor zeedieren op het Waddeneiland Texel. Naast Bruinvissen leven er ook Gewone Zeehonden, Grijze Zeehonden en verschillende zeevogels in Ecomare. Een deel hiervan zijn dieren in permanente opvang, maar ook heel veel tijdelijke opvang.

Bij Ecomare worden al sinds 1952 zeehonden opgevangen. Meestal zijn dit de zogeheten 'huilers'. Jonge zeehonden die ziek, zwak of verdwaald zijn. Doordat gewone zeehonden in de zomer worden geboren en grijze in de winter, zitten er bij Ecomare bijna jaarrond zeehonden in de opvang. Af en toe worden ook andere zeehondensoorten opgevangen zoals de ringelrob en de klapmuts. Het hele opvangtraject is er te volgen: van de quarantaineruimtes binnen tot de groepsbassins buiten. Als de dieren zo’n 30 kilo wegen worden ze weer vrijgelaten in de Waddenzee. Verder zijn er ook een aantal zeehonden die niet langer kunnen worden uitgezet, die Ecomare opvangt en sinds dit jaar dus ook twee bruinvissen in permanente opvang! Wat speciaal is aan Ecomare is dat je dieren van heel dichtbij kunt bekijken. De zeehondenbassins hebben geen hekken en Ecomare is de enige plek in Europa waar je bruinvissen zowel boven als onderwater kunt bekijken!

Michael 

Michael en José waren in 2012 de eerste bruinvissen die naar Ecomare zijn verhuisd. In het verleden zijn beide dieren gestrand en opgevangen door SOS Dolfijn. Bruinvis Michael strandde in op als zeer jong bruinvisje van hooguit 2 maanden oud in 2009. Michael was nog zo jong, dat hij de eerste anderhalve maand vispap te eten kreeg. Bruinvissen die zo jong stranden hebben nog niet geleerd hoe ze moeten jagen en overleven in het wild. Uitzetten was hierdoor helaas geen optie voor Michael. Michael werd in de Bruinvisbaai  van het Dolfinarium geplaatst. José strandde in 2011 en is tijdens de rehabilitatie in SOS Dolfijn volledig hersteld.  Daarom is ze in oktober weer uitgezet in zee, maar dezelfde dag nog strandde ze weer. Na meerdere herstrandingen is besloten om José in permanente opvang te houden. Deze permanente opvang werd tot voor kort alleen aangeboden in het Dolfinarium. Het verblijf genaamd de Bruinvisbaai heeft echter limitaties. Op een moment zaten er wel 10 bruinvissen in dit bassin. Er werd besloten om te kijken naar een tweede opvanglocatie voor bruinvissen. Deze is uiteindelijk gerealiseerd in Ecomare. Michael werd echter ouder en vruchtbaar. Er ontstond hierdoor een kans dat hij een jong kon verwekken bij José. Dit kan worden voorkomen door vrouwtjes een hormoon toe te dienen. Dit is echter niet 100% accuraat en op lange termijn ook niet goed voor het dier. Er werd daarom besloten om José uit te wisselen met het mannetje Berend uit Harderwijk. Hierdoor worden nu de vrouwelijke dieren in het Dolfinarium in Harderwijk gehouden en de mannelijke dieren in Ecomare.

Berend

Berend is en oude bekende van me vanuit SOS Dolfijn. Berend heeft een heel moeilijk herstel gehad. Berend was jong en gewond toen hij strandde in het Duitse plaatsje Norderney. Hij had veel wonden en krassen die worden veroorzaakt na stranding door meeuwen en soms zelfs vossen!. Hij had onder andere een grote wond bij zijn blaasgat, een moeilijke plek om te laten helen. Dit werd tijdens zijn periode afgedekt met een doek. De eerste periode was het een grote vraag of Berend het wel zou redden. Toch herstelde hij, helaas wel met blijvende gezondheidsproblemen. Dit maakte Berend geen kandidaat om te worden uitgezet. Hij kreeg  nog een CT scan in het ziekenhuis van Harderwijk om meer over zijn gezondheidssituatie te weten te komen, daarna werd hij verhuisd naar de permanente opvang in het Dolfinarium genaamd Bruinvisbaai. Inmiddels leeft Berend samen met Michael in Ecomare. De overblijfselen van zijn wonden zijn nog goed te zien door de littekens op zijn zij en bij zijn blaasgat. Toch heeft hij ondanks alles weten te herstellen en heeft hij nu nog een prachtig leven waarbij hij ambassadeur is voor zijn wilde soortgenoten en meehelpt in de educatie en het begrijpen van zijn soort. Ga Berend en Michael zeker eens bezoeken in Ecomare als je een leuk en leerzaam dagje wilt beleven!