Home

 

 Gezondheidstraining

In mijn vorige blog had ik het over de training van zeezoogdieren, met name de target training. De belangrijkste training is echter de gezondheidstraining. Deze training wordt standaard uitgevoerd in vrijwel alle parken die cetacea houden. De gezondheidstraining is een serie van gedragingen waardoor het mogelijk wordt een dier vrijwillig te onderzoeken en zelfs te behandelen wanneer dit nodig is. Zo wordt er bij dolfijnen bijvoorbeeld gekeken naar de tanden, ogen, het blaasgat, de buikzijde, er wordt temperatuur opgenomen, het dier wordt gewogen en er wordt zelfs vrijwillig bloed geprikt. Door deze training regelmatig uit te voeren raken de dieren gewend aan deze procedures en is het makkelijk de dieren te monitoren en gezond te houden. De gezondheidstraining wordt in dierenparken bij een groot aantal soorten uitgevoerd. De gezondheidstraining van cetacea is echter wel de meest geavanceerde en meest stressvrije methode. Het dier werkt in direct contact met de verzorger/trainer en hoeft niet te worden verdoofd om bijvoorbeeld bloed te prikken, gewicht te bepalen of het dier te transporteren. Zelfs kleine medische ingrepen kunnen worden uitgevoerd. Het dier wordt continu beloond en koppelt dus geen negatieve ervaringen aan deze training. 

Gezondheidstraining neemt de noodzaak om dieren te verdoven bij kleine (of zelfs wat meer gecompliceerde) ingrepen, transport en het scheiden of reguleren van dieren. Verdoving brengt in bijna alle gevallen veel stress met zich mee, het is voor de dieren een negatieve ervaring en bovendien zijn er risico's aan verbonden wanneer het dier verkeerd of onvolledig wordt verdoofd. Bij cetacea is verdoving zelfs onmogelijk omdat de ademhaling een bewuste handeling is. Dit betekent dat de ademhaling stopt wanneer de dieren het bewustzijn verliezen. In dit geval is gezondheidstraining dus nog belangrijker om de dieren makkelijk en goed te kunnen behandelen met zo min mogelijk stress. In veel gevallen pas je dit principe ook al bij je eigen huisdieren toe! Een voorbeeld hiervan is het poetsen en hoeven krabben van paarden. Hierdoor leert het paard comfortabel te zijn wanneer je alle plekken van het lichaam benadert en aanraakt. Ook geven ze vrijwillig de hoef aan bij het verzorgen van de hoeven. Door deze routines uit te voeren verloopt een bezoek van de dierenarts en/of hoefsmid vaak veel makkelijker. Je hond thuis leren om op een tafel te springen omdat dit bij de dierenarts vaak wat moeilijker verloopt is een ander voorbeeld.

Ook de positive reinforcement methode in het algemeen wordt veel toegepast bij huisdieren. Denk aan clickertraining of het belonen van het hond, kat of vogel met een snoepje en enthousiaste reactie bij een gewenste gedraging. Echter is in het geval van huisdieren het straffen nog steeds populair wanneer een gedraging niet naar wens is. Bijvoorbeeld door een stemverheffing, het dier een speeltje af te pakken of zelfs met een tik op de snuit of het hoofd. Dit hoort niet bij deze methode! Wanneer een dier de gewenste gedraging niet of verkeerd uitvoert.